Hoe is het om: COC vrijwilliger te zijn

Jolande Westendorp: “Zichtbaarheid blijft belangrijk”

Jolande Westendorp (54) is al 35 jaar actief als vrijwilliger voor het COC. Ze is begonnen bij de voorlichtingsgroep. Nu coördineert en bemenst zij mede de infostand van het COC. Ze vindt het nog steeds heel belangrijk dat wij als COC zichtbaar zijn in de maatschappij. 

Het afgelopen jaar is het COC ongeveer twintig keer met een stand ergens aanwezig geweest. Jolande: “Ik denk zo’n 10 keer in Zwolle en 10 keer buiten Zwolle. Vaste plekken waar wij staan zijn altijd het bevrijdingsfestival in Zwolle, Full Colour in Kampen, Cultureel Festival Oord in Emmeloord en Coming Outdag bij het Deltion in Zwolle.”

Veel transgendervragen
Het afgelopen jaar was het opvallend hoeveel transgendervragen de mensen in de stand krijgen. Soms worden bezoekers zo emotioneel en vloeien er tranen. Jolande: “Dat zijn momenten waarop je voelt hoe belangrijk het is dat je daar bent. Dat we zo’n jongere te woord kunnen staan. Maar ook ouders van LHBTI-kinderen komen graag even een praatje maken. Die ouders hebben ook vaak veel vragen. Ze zoeken veiligheid voor hun kind. Ze willen weten hoe ze hun kind kunnen steunen, enzovoort. Dat zijn vaak super leuke gesprekken.”

Voorlichting
In het verleden heeft Jolande veel voorlichting gegeven aan allerlei scholieren. Ik vraag naar één van de mooiste momenten uit die periode. Jolande: “Dat was een bijeenkomst met Ierse scholieren, toen nog in het pand aan de Kamperstraat. Die Ierse jongeren waren in Zwolle in het kader van een uitwisselingsprogramma met Zwolse scholieren die catechisatie volgden bij het Dominicanenklooster. We spraken met elkaar in de vergaderruimte en daarna beneden in de bar. Het leuke was dat het een uitwisseling werd van hoe de situatie is van LHBTI’s in Ierland vergeleken met die in Nederland. En: de voertaal was Engels. Dat was voor mij een heel bijzondere ervaring.

En bijzonder vond ik het om in het COC te worden aangesproken door een jonge vrouw, die nog exact wist dat ik 6 jaar daarvoor in haar klas was geweest voor het geven van een voorlichtingsles. 

En hoe spannend ze deze les vond!” 

Vooroordelen
Toch waren er ook wel eens momenten dat ze dacht: “Waarom doe ik dit. Om 06.30 in de trein zitten op weg naar een school in een dorpje. Maar als je dan in de klas bent, en je merkt dat jouw inbreng effect heeft, dan geeft dat een goed gevoel. Net zoals die keer dat we voorlichting gaven aan een groep studenten ‘Bouw’. Van te voren waren we al gewaarschuwd voor de ‘moeilijke’ leerlingen met vooroordelen. Als bouwvakkers krijgen ook zij te maken met vooroordelen. Dan is de link naar vooroordelen over homoseksualiteit natuurlijk gauw gemaakt. Dat werd een heel leuk gesprek. En absoluut geen moeilijke les.” 

Nieuwe vrijwilligers
Jolande vertelt dat het afgelopen jaar het COC aanwezig was met een infostand op de Meppeler donderdag. “We hebben daar hele leuke gesprekken gevoerd. Door onze aanwezigheid hebben zich twee nieuwe vrijwilligers gemeld. Het gaat trouwens goed met de aanwas van nieuwe vrijwilligers. Daar ben ik erg blij om. Ik vind het erg belangrijk dat we voor de buitenwereld zichtbaar en benaderbaar zijn.” 

Individuele hulpvragen
“Onlangs ben ik samen met een andere vrijwilliger op bezoek geweest bij ouders van een jonge dochter. Zij wilden graag weten waar hun dochter naar toe kon en wat het COC doet voor jonge mensen. Ze hadden heel veel vragen. We hebben daar een fijn gesprek gehad. Dat zijn leuke dingen die op je pad komen als vrijwilliger.

Ook komen er soms individuele hulpvragen die ik beantwoord. Vaak zijn dit vragen van mensen die in hun omgeving nog niet uit de kast zijn, in een kleinere stad of dorp wonen en die niet weten waar te beginnen. Je kunt mensen dan informeren, wijzen op de mogelijkheden in de buurt, uitnodigen voor een kop koffie of wijzen op Blij, ExpresZo of bijeenkomst van Jong en Out.” 

Pride
“Tijdens de Pride afgelopen augustus, heb ik veel leuke ontmoetingen en gesprekken gehad. Ook na afloop kreeg ik veel goede reacties van collega's en bekenden. Maar ook vertelde een collega, die mee had gedaan op de wagen van Gemeente Zwolle met mooie regenboogshirts, dat ze zich onveilig had gevoeld. In de stad voelde ze zich gezien en geliefd. Echter bij het teruglopen naar Park de Wezenlanden om haar fiets te halen, voelde ze zich bekeken. En werd ze door een groepje jongens vervelend benaderd. Voor mijn collega, een hetero-vrouw, voelde dat opeens enorm kwetsbaar en heel bijzonder. Ze had niet gedacht dat homofobie nog zo aanwezig is.”

Zichtbaarheid
Jolande: “Het COC heeft nog veel werk te verzetten. Wat wij vanzelfsprekend vinden, geldt nog steeds niet voor iedereen in onze samenleving. Daarom is het volgens mij erg belangrijk dat we zichtbaar zijn en naar verbinding zoeken. Ik vind het fijn om dat uit te dragen en daaraan mee te werken.”