Yv&leed

We hebben de hulp van de fertiliteitskliniek nodig

Hoi! Even voorstellen hoor, mijn naam is Yvonne van Hasseld en ik ben panseksueel. Ik ben sinds 2018 getrouwd met Josephine, de leukste en de liefste transvrouw van Nederland, althans dat vind ik! In de rubriek Yv & Leed vertellen Josephine en ik om de beurt over de transitie van Josephine en over ons leven samen. Deze maand ben ik aan de beurt!

Sinds Josephine en ik samen zijn heb ik haar regelmatig horen mopperen dat we geen echte winters meer hadden, dat ze graag wilde schaatsen. Dus toen het er vorige maand op leek dat er geschaatst kon worden heb ik Josephine gevraagd of ze schaatsen had. Nee, die had ze niet maar ze hoefde ook geen schaatsen. Maar toen de vorst echt aan bleef houden begon het toch steeds meer te kriebelen en moesten er toch halsoverkop nieuwe schaatsen gekocht worden. 'Niet zo slim schat!' Zei ik nog lachend. Uiteindelijk zijn de schaatsen net op tijd geleverd en kon ze nog een dagje schaatsen. Ik kan zelf niet schaatsen maar ik vind het wel geweldig om te zien, vooral toen Josephine met één been door het ijs zakte. Ik lag helemaal dubbel van het lachen. 

Net als ieder mens heb ik doelen in mijn leven, dingen die ik nog een keer wil doen of wil bereiken. Om deze doelen te manifesteren en inzichtelijk te maken heb ik met Josephine een gezamenlijk visionboard gemaakt. Hier staan onze doelen op in tekst maar ook hebben we plaatjes erbij gedaan om onze doelen visueel te maken. Het visionboard hangt aan de muur in onze slaapkamer en elke ochtend en avond neem ik een paar minuten de tijd om me even echt te focussen op onze doelen om ze op deze manier grijpbaar te maken.

Een van mijn doelen is natuurlijk om natuurlijk nog lange tijd ons gezamenlijk lief en leed met jullie te delen. Maar ik merkte dat ik het niet zo prettig vond om mijn stukken op een laptop te typen, al kan ik niet precies uitleggen waarom. Josephine heeft daarom een nieuwe computer voor mij samengesteld, vol met lampjes in regenboogkleuren. Nu kan ik, omringt door de wereld aan lichtjes, mijn maandelijkse stuk op mijn computer typen. De laatste onderdelen zijn binnengekomen en het eindresultaat is heel vrolijk. Wel waren er problemen met de nieuwe muis waarvan de lampjes het op een gegeven moment niet meer deed. Hierdoor was ik zo teleurgesteld, ik word namelijk zo blij van al die lampjes. Inmiddels is dit gelukkig opgelost.

Vorige maand vertelde Josephine over onze kinderwens. We zijn inmiddels twee keer bij de fertiliteitskliniek geweest. Zoals jullie weten is Josephine transgender en doorloopt ze een transitietraject bij het AmsterdamUMC. Ze is vorig jaar begonnen met de hormoonfase en daaraan voorafgaand zijn er spermacellen van haar ingevroren. We hebben dus de hulp van de fertiliteitskliniek nodig om deze wens te verwezenlijken. Mijn BMI is aan de hoge kant dus moet ik proberen wat af te vallen voor de inseminatie. Ook moest ik bloedprikken om de hormoonwaardes te laten testen. Over het algemeen ben ik bang voor naalden dus ik heb tijdens het prikken zelf weggekeken. Net toen ik me afvroeg of ze nog ging prikken zei de zuster dat ze al klaar was. Ik heb het dus niet eens gevoeld!

Josephine en ik hebben deze maand samen met mijn zwager Ronald de oude kamer van Josephine opgeruimd. Dat was erg gezellig en ik vond het erg leuk om spulletjes van Josephine als kind tegen te komen en dingetjes te lezen.

Voor mijn hydradenitis ben ik in het ziekenhuis geweest. Er was een bepaalde behandeling gepland maar er is ter plekke toch besloten om voor een ander soort ingreep te kiezen. Geen deroofing maar het wegsnijden van een ontsteking onder mijn oksel. Poeh wat is dat mij tegen gevallen. Ik heb erg veel pijn gehad, het is natuurlijk ook een nare plek.

Als afleiding van de pijn heb ik met Josephine veel gewandeld. Doordat ik dit ook telkens op facebook plaatste ben ik met een vriendin van de middelbare school aan de praat geraakt omdat zij ook veel wandelt. Daaruit is het idee ontstaan om een keer samen te wandelen. We hebben gelijk een afspraak gemaakt en enkele dagen later ben ik de hele dag met haar op sjouw geweest. 's Avonds was ik kapot maar ik heb het zo ontzettend gezellig gehad.

Omdat ik ook bestuursondersteuner ben voor het COC heb ik met de secretaris Rosanne Veldwijk gevideobeld om een klus te bespreken die ik ga oppakken. Superleuk, maar ik vind het ook spannend. Het is uitdagend om met nieuwe programma's te leren werken en die uitdaging is precies wat ik nodig heb!